FISA staat voor Foreign Intelligence Surveillance Act en betreft Amerikaanse wetgeving uit 1978. FISA-onderdeel Section 702 is in 2008 toegevoegd en machtigt Amerikaanse overheidsdiensten om communicatie van niet-Amerikanen buiten de VS te verzamelen via Amerikaanse aanbieders, zonder individuele rechterlijke bevelen of machtigingen per doelwit. Aanbieders krijgen directives en kunnen hier niet tegen in verzet.

Voor het onderdeel FISA 702 zijn Amerikaanse leveranciers van communicatie- en clouddiensten verplicht mee te werken aan orders van de Amerikaanse overheid. De leveranciers mogen hun klanten daar bovendien niet over informeren. Het maakt niet uit of data in een Europees datacenter staat.

De werking van FISA is verstrekkend. Nederlandse organisaties die klantgesprekken, opnames, transcripties of CRM-data onderbrengen bij een Amerikaanse CCaaS-, CRM- of AI-leverancier (denk aan Salesforce, Genesys, NICE, Microsoft of AWS) hebben geen zicht op eventuele vorderingen en geen middel om ze te blokkeren.

Europese bedrijven kunnen kiezen voor versleuteling inclusief eigen sleutelbeheer, standaardcontractbepalingen met een transfer impact assessment, en de keuze voor Europese leveranciers zonder Amerikaans moederbedrijf.

Versleuteling van gegevens beschermt data in rust en tijdens transport, maar niet tijdens verwerking. Een CCaaS-platform dat realtime transcribeert, sentiment analyseert, een agent assist-suggestie doet of een AI-samenvatting maakt, moet het gesprek in leesbare vorm verwerken. Op dat moment staat de data onversleuteld in het geheugen van de leverancier.

Zie ook: Bring your own key, Hold your own key

Terug naar startpagina woordenboek